Woedeaanvallen

Wat is een woedeaanval?

Iedereen is wel eens boos. Boosheid is een normale emotie. Een woedeaanval is een extreme vorm van boosheid. Vaak ook niet in verhouding met de situatie. Deze kan een paar minuten duren, maar soms ook een half uur of nog langer.

Wat mij opvalt is dat je meestal geen contact kunt krijgen met je kind op het moment van de woedeaanval. Je mag niets zeggen of doen, maar weggaan is vaak ook niet goed.

Belangrijk is dat je kind dit niet express doet om jou te pesten. Het komt ergens diep vanbinnen vandaan en vaak weet je kind ook niet wat er gebeurd. Na een aanval kan je kind zich wel schuldig voelen.

Waar komt deze woede vandaan?

Wat wil jouw kind je duidelijk maken? Wat wordt er bij je kind getriggerd waardoor deze woede ontstaat. Waarschijnlijk heeft je kind de zwangerschap of geboorte nog niet verwerkt of is de zwaarte van de zwangerschap of geboorte niet aan hem/haar erkend.

Met een ‘Geboorte in Kaart’-sessie kunnen we uitwerken hoe jouw kind zijn of haar geboorte ervaren heeft. En welke behoefte hierdoor ontstaan is. Want een behoefte wil gezien en erkend worden en dan pas kan gedrag verdwijnen.

Meer info over Geboorte in Kaart

Boek nu een 'Geboorte in Kaart' - sessie

Krijg de handleiding van je kind

gedrag verklaart

GedragEen meisje van 9 kwam met haar moeder naar mij toe. Ze had veel boosheid en woedeaanvallen en hield haar handen voor haar oren als iemand haar iets wilde vertellen.

Haar bevalling was erg zwaar omdat mama tijdens de bevalling een paar keer van positie heeft moeten wisselen (liggen, baarkruk, en toch weer liggen ivm navelstreng om haar nekje). We hebben haar Geboorte in Kaart gebracht.

Door de manier waarop zij geboren is, wil ze nu niet onderbroken worden in haar handelen. Ze weet zelf heel goed wat goed is voor haar en wil hierbij geen bemoeienis van iemand anders. Zeker niet van mama. Ze is als baby ook huilend bij haar mama weggehaald, net na de geboorte en mama heeft daar toen niet de kans gekregen om haar dochtertje te troosten.

Als mama haar dochter van 9 vertelt over haar geboorte, luistert zij. Voor de eerste keer zonder haar handen op haar oren en ze komt tegen mama aanhangen. Ze ontspande helemaal en mama zag dat ze zich begrepen voelde. Nu zoekt ze haar moeder op als ze zichzelf verdrietig voelt en kan zich uiten, voor de eerste keer, zonder boosheid.